ORANJESTAD — Aruba versterkt zijn positie als internationale luchtvaartjurisdictie verder met een nieuwe overeenkomst met San Marino. De overeenkomst van 7 september maakt het mogelijk dat vliegtuigen die in San Marino zijn geregistreerd commercieel worden geëxploiteerd onder een Arubaanse Air Operator Certificate (AOC). Sinds mei is ook de omgekeerde constructie mogelijk: vliegtuigen met een Arubaanse P4-registratie kunnen onder een AOC van San Marino worden ingezet.
Het model scheidt twee belangrijke zaken: de registratie van het vliegtuig en de vergunning voor commerciële exploitatie. Daardoor kan een toestel in het ene land geregistreerd staan en onder toezicht van een luchtvaartautoriteit uit een ander land opereren.
Voor Aruba sluit dit aan op een model dat het Land al jaren ontwikkelt. Een onderneming met haar hoofdvestiging op Aruba kan bij de Directie Luchtvaart een Arubaanse AOC aanvragen, maar dat betekent niet dat de vliegtuigen vanaf Queen Beatrix Airport moeten vliegen of zelfs regelmatig op Aruba hoeven te komen.
Het systeem is vooral aantrekkelijk voor internationale luchtvaartbedrijven, vliegtuigeigenaren, leasemaatschappijen en exploitanten die Aruba als juridische en operationele basis willen gebruiken terwijl hun toestellen elders in de wereld worden ingezet.
De overeenkomst met San Marino valt onder artikel 83 bis van het Verdrag van Chicago, waarmee landen bepaalde toezichtstaken onderling kunnen verdelen. Beide luchtvaartautoriteiten blijven verantwoordelijk voor hun eigen deel van het toezicht.
Opvallend is dat de vliegtuigregisters van Aruba en San Marino commercieel worden ondersteund door dezelfde particuliere groep: het in Miami gevestigde Aviation Registry Group. Die onderneming beheert The Registry of Aruba sinds 1995 en het San Marino Aircraft Registry sinds 2012.
De internationale luchtvaartactiviteiten leveren Aruba ook inkomsten op. In de begroting voor 2026 staat bij Directie Luchtvaart een jaarlijkse raming van Afl. 1,3 miljoen voor dienstverlening rond de coördinatie van registraties van buitenlandse vliegtuigen. Daarin zijn inkomsten van de private registerbeheerder en bredere opbrengsten voor juridische, financiële en luchtvaartdienstverleners niet inbegrepen.
Het akkoord laat zien dat de Arubaanse luchtvaartsector veel verder gaat dan passagiersvluchten van en naar het eiland. Aruba biedt ook registratie, certificering, regelgeving en toezicht aan als internationale dienstverlening, zelfs voor vliegtuigen die mogelijk nauwelijks fysiek op Aruba komen.